آیا کرسی آزاداندیشی در اولویت‌های عموم مردم هم هست؟

سوال بعدی این است که آیا این مسئله، در میان مسائل مختلفی که مردم با آن‌ها درگیر هستند، از اولویت برخوردار است؟ علی اصغر جاویدپرور معتقد است: بحثی که رهبری مطرح کردند بیش‌تر در مورد نخبگان دانشگاهی بوده است. این مسئله، اهدافی دارد که نیاز است در خود دانشگاه پیگیری شود.

سید محمد علوی نیز می‌گوید: مردم درخواست‌هایی در زمینه آزاداندیشی دارند که این درخواست‌ها باید در مجامع تخصصی بررسی شود. لازم است که این مباحث چکش کاری بشود و بعد به سطح جامعه برسد. او ادامه می‌دهد: بحث‌هایی نظیر آزادی بیان و حجاب در سطح جامعه هم هست؛ اما در اصل، ابتدا باید در دانشگاه‌ها و حوزه‌ها بررسی شود.

حجت الاسلام آکوچکیان هم با بیان این که «برای دانشجویان و نخبگان این مسئله عمیق‌تر است و برای مردم دغدغه‌های دیگری مطرح است.» می‌گوید: اگر گردش اطلاعات به درستی وجود داشته باشد، مردم هم می‌توانند از طریق رسانه‌ها، این بحث‌ها را پیگیری کنند.

دانشجویان باید روی جامعه تأثیر بگذارند

آیا بدنه دانشگاهی در زمینه برگزاری کرسی‌های آزاداندیشی باید بر روی جامعه تأثیر بگذارد؟ صادق مدیری معتقد است: خود مسئولان هم می‌دانند که دانشجویان چه تأثیری می‌توانند بر جامعه داشته باشند. اما الآن جامعه هنوز این تأثیر را قبول نکرده است. وی ادامه می‌دهد: البته اگر فضا کمی باز شود، دانشجویان تأثیر بیش‌تری خواهند داشت.

اما سید محمد علوی می‌گوید: این مباحث باید اول در سطح تخصصی‌تر برگزاری شود، نتایجش دیده شود، تصمیم گیری بشود و بعد به جامعه منتقل شود. این کار هنوز در دانشگاه نشده است. این فعال دانشجویی با بیان این که «جامعه بیش‌تر برون داد را می‌بیند» ادامه می‌دهد: وقتی در مجامع تخصصی این کار نشده، نمی‌شود گفت باید در سطح جامعه اتفاق بیفتد. باید نتیجه‌اش را که حتماً هم نتیجه خوب و مثبتی است به جامعه و مردم بدهیم. اما فعلاً باید در مجامع تخصصی بررسی شود.

علی اصغر جاویدپرور نیز با بیان این که «فعلاً تأثیر خاصی روی جامعه و حتی بر روی دانشگاه نمی‌بینیم.» ادامه می‌دهد: دغدغه جلسات آزاداندیشی در بین عامه مردم نیست، اما در میان خواص و فرهیختگان کم کم یک سری از ابعادش دارد مشخص می‌شود. وقتی این مسئله در دانشگاه بیش‌تر جا بیفتد، تأثیرش روی عموم مردم هم بیش‌تر خواهد شد.

حجت الاسلام آکوچکیان هم با یادآوری این حدیث که «زکات العلم نشره: زکات علم منتشر کردن آن است» می‌گوید: وقتی نخبگان به تصمیم می‌رسند، چون آن‌ها در رأس هرم جامعه هستند، باید تأثیرشان به سمت جامعه هم جاری شود. وظیفه نخبگان، این نیست که در فضای محفلی و آکادمیک خودشان این بحث‌ها را مطرح کنند. بلکه باید نتایج به بدنه جامعه هم منتقل شود.

این فعال فرهنگی ادامه می‌دهد: بدنه جامعه به خطر اشتغالات روزمره، کم‌تر به این مسئله توجه می‌کند. ما مساجد را داریم. کانون‌های فرهنگی، انجمن‌های مذهبی، هنری و فکری را داریم که همه بخشی از جامعه فکری و شهروندی ما هستند. بنابر این بحث آزاداندیشی نباید محصور در نخبگان بماند، جامعه هم باید این را در حد وسع خود تجربه کند. اما نخبگان حرفه‌ای‌تر به این مسئله می‌پردازند.