"بررسی تاثیر علم دانشگاهی بر هدف خلقت"

با حضور حجت الاسلام حیدری

سه شنبه ۲۳ آذرماه - ساعت ۱۴:۳۰ در دفتر جامعه اسلامی دانشجویان

"مسابقه کتاب خوانی از فرات تا فرات"

مکان توزیع کتاب پرسش نامه و پاسخ نامه : مسجد و سلف

زمان توزیع : ۲۲ و ۲۳ آذرماه

جوایز : دو سفر مشهد مقدس ‌- ۵۰۰۰۰۰ ریال و ...

آخرین زمان ارسال پاسخ نامه : ۲۹ آذرماه به دفتر جامعه اسلامی دانشجویان

"چرا باید عزاداری کنیم"

جلسه پرسش و پاسخ با حضور حجت الاسلام غلامی

دوشنبه ۲۲ آذرماه - ساعت ۱۴:۳۰ در دفتر جامعه اسلامی دانشجویان

پایان سرخ یک آغاز

محرم می آید؛ مثل پرنده ای غریب، از التهاب خاکستری آسمان.

ماه سرخ بلوغ؛ ماهی که در آن، عشق آفریده شد و مردانگی و شرف در عطش معنا گرفت.

ماهی که هیچ واژه ای گنجایش اندوه بی کرانه ی آن را ندارد؛ ماهی که هر ساله، خون خدا را بر آسمان دنیا می پاشد تا ابرهای روزمره، سرخی آفتاب را نپوشاند.

محرم، ماه فریاد، ماه بیداری و پایداری است؛ ماهی که تمام تاریخ، وام دار یک نیم روز آن است.

ماهی که خاک و خون، آتش و عطش و مشک و تیر، رازهای سر به مهر آنند.

ماهی که هفتاد و دو آیه ی سرخ، بر صحیفه ی دل ها نازل شد و هفتاد و دو کهکشان، در مدار هستی قرار گرفت.

ماهی که دست می افتاد و پر و بال می رویید.

ماهی که هر ساله انتظار من و تو را می کشد.

محرّم، فصل مَحرم شدن با خوبی هاست؛ فصل فشردن دست هایی که در کنار فرات، رویید؛ فصل عاشقی کردن.

سال هاست که محرم سیاه پوش است و سینه ها از سوگ، در جوش و خروش.

سال هاست که کربلا، روزهای سردمان را گرما می دهد و بر شب های سیاه مان نور می پاشد.

کیست که آزاده باشد و محرم را به سوگ ننشیند؟

کیست که سوار بر راهوار اشک، به مهمانی عاشوراییان برود و شیفته برنگردد؟

کیست که در سفینه ی نجات وارد شود و در موج های هوس غرق گردد؟

کیست که حسین را چراغ راهش کند و در بیراهه های پر پیچ و خم، گم شود؟

کیست که گوش جان بسپارد و نام تو را در هیاهوی فرات نشنود؟

نمی دانم این چه رازی است که محرم، ماه آغازین سال است، شاید سرّ آن در این باشد که عزت، در گرو قیام و جهاد است و حیات، در سایه ی خون.

بیانیه ی تشکل ها و نهاد های دانشگاه صنعتی اصفهان به مناسبت 16 آذر ، روز دانشجو

بسم الله الرحمن الرحیم

وَمَكَرُوا مَكْرًا وَمَكَرْنَا مَكْرًا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ*فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ أَنَّا دَمَّرْنَاهُمْ وَقَوْمَهُمْ أَجْمَعِينَ(نمل 50 – 51)

     آنها نقشه مهمى كشيدند و ما هم نقشه مهمى در حالى كه آنها خبر نداشتند. بنگر عاقبت توطئه آنها چه شد؟ كه ما آنها و قومشان را نابود كرديم !

     در سال گشت شانزدهم آذر سال سی و دو ، زمانی که به یمن قدوم نیکسون (معاون ریاست جمهوری وقت آمریکا که به ایران آمده بود تا نتیجه ی میلیون ها دلار هزینه ی آمریکا برای کودتای 28 مرداد همان سال را به ترازوی سنجش بنشاند) ، سه دانشجوی مبارز و سه سرو راست قامت ایرانی قربانی شدند تا نقطه ی سیاه دیگری باشد بر کارنامه ی ننگین و سراسر نفرت امپریالیسم و در رأس آن آمریکا و اعوان جنایتکار غربی اش؛ و امسال نیز آذر ماه ، رنگ خون و بوی باروت به خود گرفته است و باز هم صابون دموکراسی و حقوق بشر آمریکایی بر تن جامعه علمی  و دانشگاهیمان خورده است؛ و چه عبرت آموز است ،ارتباط بین کشته شدن در مسیر مبارزه ی سیاسی در آن روز و ترور به خاطر اعتلای علمی در این روز.

     آنان که در آن روزگار از دگرگونی سیاسی می هراسیدند و برای دفاع از دست نشاندگان ستمگرشان سلاح به دست مزدوران خود می سپردند، امروز اما خورشید علم و دانش را که دست­آورد همان مبارزات است ، می خواهند با حایل ترور دانشمندان بپوشانند! و چه خنده دار و پند آموز است که مجریان قطع­نامه های حقوق بشری «شورای امنیت سازمان ملل متحد»(بخوانید آمریکا و صهیونیسم!) تروریست هایی هستند که به خیال توقف قطار پیشرفت علمی و فرهنگی کشور ، دست به خون دانشمندان می آلایند! غافل از آنکه قطره قطره خون این بزرگان در رگ هایمان و خط به خط از دانششان در سینه هامان می جوشد و آرزوی شهادت رؤیای دیرینه ی ما و این سخن از رهبر فقیدمان نصب العین همیشه ی ما است:

ببوسم چوبه ی دارم به شادی                اگر در پای آن دارم تو باشی⁽¹⁾

     آری تاریخ تکرار می شود؛ تاریخ تکرار می شود و هزاران بار دیگر دست چدنی استکبار از لوای دستکش مخملین آن بیرون می آید و دیده می شود و باز هم برخی منکر می شوند. باز هم یزیدیان زمان یاران حسین(ع) را می کشند ، باز هم محرم می آید، عاشورا تکرار می شود، ستیز حق و باطل آغاز ، مروت و جوانمردی پایان و باز هم کربلا خونین می شود و ما رأیت الا جمیلا.

     و چه زیباست عروج یاران حسین و چه شورانگیز است پایداری زینبیان ، کسانی که ماندند اما یزیدی نشدند.

     و امروز ما دانشجویان و ما نوشندگان و نیوشندگان علوم اساتیدی چون استاد شهید شهریاری و استاد شهید علی­محمدی، به تأسی از سه شهید خونین کفن 16 آذر 32 (شهیدان بزرگ نیا، قند­­چی و شریعت­رضوی) ، زینبوار در برابر مکر یزیدیان زمان پایداری نموده در راه اعتلای علمی و فرهنگی کشور عزیزمان ایران اسلامی از هیچ تلاش و کوششی مضایقه نخواهیم نمود.( و لو کره المشرکون)

       باشد که انتقام خون دانشجویان و اساتید شهیدمان همچون خون حسین(ع) به دست حضرتش گرفته شود.

والسلام علی عباد الله الصالحین

جامعه اسلامی دانشجویان

عزاداران ما پست را به بچه‌هايشان بدهند. مداح به بچه‌اش بگويد "تو بيا بخوان". ریيس هيأت به بچه‌اش بگويد "تو بيا ریيس هيأت شو". به چه دليل اين حرف را مي‌زنيم؟ به دليل حديث. حديث داريم وقتي مي‌خواهي به فقير پول بدهي، خودت نده. به بچه‌ات بده بگو "تو به فقير پول بده".

 
در محضر مبارك امت حزب الله هستيم و در آستانه‌ محرم 89. من بيست نكته براي محرم يادداشت كردم. تذكراتي است كه اگر گوش داده شود مفيد است. از خودم هم نيست. يا از قرآن است يا از روايات است يا از فتواي مراجع است.

يكي اينكه بانيان عزاداري اگر نذر روز خاص دارند، كاري نمي‌شود كرد. يعني شكر روز تاسوعا را نمي‌شود عاشورا شربت داد. تاسوعا براي تاسوعا است، عاشورا براي عاشورا. اگر نذر كرديد كاري نمي‌شود كرد. اما اگر نذر نكرديد، همينطور مي‌خواهيد خرج بدهيد اين خرج‌ها را تقسيم كنيد. يك مديريت بكنيد. مسأله‌ي مديريت را قديم فكر مي‌كرديم براي استاندارها و فرماندارها است. اخيراً متوجه شديم كه حتي كوچك‌ترين چيز مديريت مي‌خواهد.

مثلاً اين خلبان‌ها، هواپيماهاي مسافربري دو تا خلبان دارد. شكمشان مديريت دارد. يعني اگر اين كتلت مي‌خورد و گوشت مي‌خورد بايد او نان و پنير بخورد. چون اگر هردو كتلت بخورند، دو تا خلبان، يك وقت گوشت مسموم باشد، حال هردو خلبان به هم مي‌خورد، هواپيما پايين مي ‌افتد. يعني شكم هم مديريت مي‌خواهد.

چه غذايي، چه ساعتي، چه ... تمام بيماري‌ها نمي‌گويم. بخشي از بيماري‌ها به خاطر اين است كه ما در غذا خوردن مديريت نداريم. عرض كنم به حضور جنابعالي كه صبح بلند مي‌شود مي‌گويد: به نظرم سردي‌ام كرده. چاي دارچين مي‌خورد. بعد مي‌گويد: گرمم شد، خيار مي‌خورد. دومرتبه مي‌گويد: سردم شد، زنجبيل مي‌خورد. باز مي‌گويد: گرمم شد، كاهو مي‌خورد. باز مي‌گويد: گرمم شد هندوانه مي‌خورد. هي سردش شد، گرمش شد، اگر هيچ چيزي نخورد، خوب مي‌شود.

غدیر، روزی است که خدا نعمت را بر بندگان تمام کرد

روزی است که سرنوشت مسلمانان برای همیشه مشخص شد

روزی است که پیامبر اسلام پیامی را بر مردم ابلاغ کرد که ارزش آن با ارزش تمام رسالتش برابری می کرد

روزی است که سرپرست امت اسلامی تا قیامت تعیین گردید تا ما از ظلم و جور طاغوت در امان بمانیم. هرچند خیلی ها نمی فهمند!

عید غدیر بر همگان مبارک